Kiedy stosuje się krioterapię?

rehabilitacja krioterapia

Oddziaływanie różnorodnych bodźców na ciało ludzkie od dawna wykorzystywane jest w fizykoterapii. Lecznicze działanie wody, prądy czy temperatury znane jest już od wielu wieków i nadal pomaga w powrocie do zdrowia. Jedną z metodą rehabilitacji jest krioterapia, będąca częścią termoterapii. Stosowana jest ona zwłaszcza w leczeniu chorób narządów ruchu oraz schodzeń o pochodzeniu reumatoidalnym. Krioterapię podzielić możemy na krioterapię miejscową, zwaną kriodestrukcją oraz na krioterapię ogólną.

Krioterapia miejscowa

Krioterapia miejscowa stosowana jest w celu zniszczenia zmienionej chorobowo tkanki.  W tym celu przykłada się bardzo niską temperaturę w miejsce występowania zmian. Stosowana jest do leczenia zmian skórnych i w obrębie błon śluzowych, a także w przypadku chorób narządów ruchu, zwłaszcza przed fizjoterapia.

Krioterapia ogólna

Z kolei krioterapia ogólna polega na zastosowaniu niskiej temperatury na całe ciało, zwykle poprzez pobyt w specjalnie przygotowanej komorze, zwanej kriokomorą. Czas stosowanie krioterapii ogólnej nie może być dłuższy niż trzy minuty. Pobyt w kriokomorze wywołuje stres fizjologiczny, stymulujący organizm. Często z krioterapii ogólnej korzystają sportowcy.

Krioterapia wykorzystywana jest w rehabilitacji różnych chorób, zwłaszcza tych, które dotykają narządy ruchu, a także w przypadku chorób o podłożu reumatologicznym. Często skojarzona jest z kinezyterapią, ponieważ po zastosowaniu krioterapii mięśnie są bardziej elastyczne, a także zmniejsza się obrzęk. Stosowanie krioterapii w terapii skojarzonej wzmacnia mięśnie szkieletu, zwiększa odporność organizmu, ułatwia przebieg rehabilitacji ruchowej, a także korzystnie wpływa na samopoczucie.